9/29/2551

ภาวนา

หลายๆ คนคงมีสิ่งที่ภาวนาอยากให้มันเป็นจริงและสิ่งที่ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลย
ใครจะรู้ถึงโชคชะตาที่กำลังเล่นตลกกับเราอยู่..ซึ่งไม่มีใครรับรู้ถึงอนาคตที่จะเกิดขึ้นได้เลย

แต่ฉันภาวนา......

ขอแค่ความเป็นห่วงและเอาใจใส่จากใครสักคน
ชีวิตฉันก็เหมือนการเดินไปบนหาดทราย
ที่มีน้ำเค็มซัดผ่านไปตามเท้าที่กำลังเหยียบย้ำไปบนเม็ดทราย
และน้ำเค็มที่ทำให้เราชื่นเท้ามันก็จะกลับคืนสู่ตามธรรมชาติของมัน

เหมือนฉันที่กำลังเดินอยู่ท่ามกลางสายลมที่หนาวเย็น
แต่ก็ทำให้ร่างกายของฉันชุ่มชื่นจนอิ่มไปถึงหัวใจดวงน้อยๆของฉัน

แต่แล้ว.....

ทุกๆอย่างมันก็ต้องกลับคืนสู่ธรรมชาติของมัน
เหลือแต่ฉันที่ยังยืนอยู่ท่ามกลางลมหนาวเย็นของธรรมชาติบนโลกใบนี้

แต่ถึงอย่างไรฉันก็ยังขอภาวนาต่อไป.........